จงเป็นสะพานเชื่อม

รายการความฝัน 100 ข้อ: การกลับมาเชื่อมต่อกับสิ่งที่คุณต้องการอย่างแท้จริง

ความชัดเจนเริ่มต้นเมื่อคุณอนุญาตให้ตัวเองกลับมาฝันอีกครั้ง
ในโลกที่วุ่นวาย เป็นเรื่องง่ายที่จะลืมว่าสิ่งใดสำคัญต่อคุณจริง ๆ รายการความฝัน 100 ข้อคือแบบฝึกง่าย ๆ เพื่อช่วยให้คุณค้นพบทิศทางของตัวเองอีกครั้ง

หยิบหน้ากระดาษเปล่าขึ้นมา แล้วเขียนหนึ่งร้อยสิ่งที่คุณอยากทำ อยากสัมผัส อยากเรียนรู้ หรืออยากเป็น — จะเล็กหรือใหญ่ก็ได้
อย่ากรอง อย่าตัดสิน แค่เขียนออกมา

คุณจะเริ่มสังเกตเห็นรูปแบบ — ธีมที่สะท้อนคุณค่าและความปรารถนาของคุณ
สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แค่ความฝัน แต่เป็นเบาะแสว่าคุณเป็นใคร และคุณต้องการอะไรต่อไป

การเติบโตส่วนบุคคลไม่ใช่การทำให้ทุกความฝันสำเร็จ — แต่คือการตระหนักรู้มากขึ้นว่าสิ่งใดทำให้คุณรู้สึกมีชีวิตชีวา

เริ่มเขียนรายการของคุณวันนี้ ตัวคุณในอนาคตจะขอบคุณคุณเอง

อยากเข้าใจให้ชัดเจนขึ้นไหมว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญกับคุณจริง ๆ และกำหนดทิศทางของก้าวต่อไปให้ชัดขึ้น? อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ แบบทดสอบรูปแบบการตั้งเป้าหมาย.

นิสัยของคุณกำลังเปลี่ยนชีวิตคุณอยู่หรือเปล่า?

ผมเคยเขียนเรื่องวินัยมาก่อน แต่ช่วงหลังมานี้ ผมเริ่มคิดมากขึ้นเกี่ยวกับนิสัย และว่าการกระทำเล็ก ๆ ในแต่ละวันสามารถเปลี่ยนชีวิตของเราได้อย่างไร

สำหรับหลายคน วินัยฟังดูเหมือนเป็นเรื่องที่บีบบังคับ รู้สึกเหมือนต้องฝืนตัวเองให้ทำสิ่งที่ไม่อยากทำ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ผมเริ่มมองเรื่องนี้ต่างออกไป แทนที่จะโฟกัสที่วินัย ผมเลือกโฟกัสที่นิสัย

มีหนังสือสองเล่มที่มีอิทธิพลต่อความคิดของผมมากเป็นพิเศษเมื่อพูดถึงนิสัยและการเติบโตส่วนบุคคล นั่นคือ Atomic Habitsของ James Clear และ The Slight Edge ของ Jeff Olson แม้ว่าทั้งสองเล่มจะนำเสนอเรื่องนี้ในมุมที่ต่างกัน แต่ทั้งคู่ชี้ไปที่ความจริงเดียวกัน นั่นคือ การกระทำเล็ก ๆ ที่ทำซ้ำอย่างสม่ำเสมอตลอดเวลา สามารถสร้างผลลัพธ์ที่น่าทึ่งได้

เป็นเวลาหลายปีที่ผมพยายามตามหาแรงจูงใจ เวลาที่รู้สึกติดขัด ผมมักจะตั้งเป้าหมายใหม่ วางแผนใหม่ และมองหาวิธีทำให้ตัวเองกลับมามีแรงบันดาลใจอีกครั้ง ปัญหาคือแรงจูงใจมักอยู่ได้ไม่นาน มันอาจช่วยได้ชั่วระยะหนึ่ง บางครั้งไม่กี่สัปดาห์ บางครั้งไม่กี่เดือน แล้วสุดท้ายก็หายไป

ในที่สุด ผมก็ตระหนักว่าแรงจูงใจเป็นความรู้สึกที่ดีมาก แต่ไม่ใช่รากฐานที่มั่นคง นิสัยแข็งแรงกว่านั้นมาก

วันนี้ สิ่งที่ผมโฟกัสไม่ใช่การรู้สึกมีแรงจูงใจ แต่คือการสร้างนิสัยที่นำไปสู่การลงมือทำขั้นต่อไปได้อย่างเป็นธรรมชาติ

หนึ่งในแนวคิดที่เป็นประโยชน์ที่สุดที่ผมได้เรียนรู้จาก Atomic Habits คือการเชื่อมนิสัยเข้าด้วยกัน แนวคิดนี้เรียบง่ายมาก คือให้นิสัยหนึ่งกลายเป็นตัวกระตุ้นของนิสัยถัดไป

กิจวัตรตอนเช้าของผมใช้หลักการนี้ ผมตื่นนอน ทำกิจวัตรตอนเช้า ชั่งน้ำหนัก แต่งตัว ดื่มน้ำหนึ่งแก้ว ใส่รองเท้า เปิดโปรแกรมเสียง แล้วออกไปเดิน

จริง ๆ แล้วการเดินไม่ใช่เป้าหมายหลัก เป้าหมายคือการทำตามลำดับให้ต่อเนื่อง การกระทำเล็ก ๆ แต่ละอย่างจะพาไปสู่อีกอย่างหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ

เมื่อกลับถึงบ้าน ผมเตรียมอาหารเช้าพร้อมกับฟังเสียงต่อไป หลังอาหารเช้า ผมเก็บจาน นั่งลง และเริ่มอ่านหนังสือ

นิสัยการอ่านนี้กลายเป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดของวันสำหรับผม

ทุกเช้า ผมใช้เวลาประมาณ 90 นาทีในการอ่านและศึกษา ตอนนี้ผมกำลังอ่าน How to Win Friends and Influence Peopleและทบทวนข้อความที่ไฮไลต์ไว้จาก The Magic of Thinking Big, The Slight Edge และ Atomic Habits

90 นาทีอาจฟังดูไม่มากนัก แต่เมื่อรวมตลอดหนึ่งปี 90 นาทีต่อวันจะกลายเป็นมากกว่า 547 ชั่วโมง

นั่นเท่ากับเกือบ 14 สัปดาห์ทำงานเต็มเวลา ที่ลงทุนไปกับการเรียนรู้และการเติบโตส่วนบุคคล เวลาขนาดนี้เพียงพอที่จะอ่านและศึกษาหนังสือได้ประมาณ 35 ถึง 55 เล่ม ขึ้นอยู่กับความยาวและความซับซ้อนของหนังสือแต่ละเล่ม

ลองคิดเรื่องนี้สักครู่

คุณคิดว่าชีวิตของคุณจะเปลี่ยนไปอย่างไร หากในปีหน้าคุณใช้เวลาอ่านและศึกษาหนังสือ 35 ถึง 55 เล่มเกี่ยวกับภาวะผู้นำ การสื่อสาร นิสัย จิตวิทยา การเติบโตส่วนบุคคล หรือความสำเร็จ

คุณคิดว่าคุณจะคิดต่างออกไปไหม คุณคิดว่าคุณจะตัดสินใจต่างออกไปไหม คุณคิดว่าคุณจะมองเห็นโอกาสที่ตอนนี้คุณอาจมองข้ามไปไหม

ผมเชื่ออย่างแน่นอนว่าคุณจะเห็นความเปลี่ยนแปลง

อีกนิสัยหนึ่งที่ผมเริ่มนำเข้ามาใช้ คือการจดบันทึกวันของตัวเอง นี่เป็นสิ่งที่ผมเคยอ่านเจอในหนังสือพัฒนาตัวเองหลายเล่ม และ John Maxwell ก็พูดถึงคุณค่าของการทบทวนเช่นกัน แต่สำหรับผม นี่ยังคงเป็นนิสัยใหม่

ในอดีต ผมมักอ่านหนังสือโดยไม่ได้หยุดนานพอที่จะทบทวน จดสิ่งสำคัญลงไป และนำสิ่งที่เรียนรู้ไปใช้จริง ตอนนี้ผมเริ่มจดบันทึกว่าผมทำอะไร เวลาไปอยู่ตรงไหน และจริง ๆ แล้วผมได้เรียนรู้อะไรจากเนื้อหาที่กำลังศึกษา

หนึ่งในสิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจมากที่สุด คือการค้นพบว่าผมมีเวลาว่างมากกว่าที่คิด เมื่อผมเริ่มติดตามวันของตัวเอง ผมก็มองเห็นได้ชัดเจนว่าอะไรช่วยให้ผมก้าวหน้า และอะไรไม่ได้ช่วยเลย

พวกเราหลายคนเชื่อว่าเรามีเวลาไม่พอ แต่บางครั้ง ปัญหาที่แท้จริงไม่ใช่เรื่องเวลา ปัญหาคือเราไม่รู้ว่าเวลาของเราหายไปกับอะไร

เรื่องนี้เชื่อมโยงโดยตรงกับหนึ่งในแนวคิดหลักของ The Slight Edge: การกระทำเล็ก ๆ มีความสำคัญ

สิ่งเล็ก ๆ ที่เราทำในแต่ละวันมักดูเหมือนไม่สำคัญในขณะนั้น อ่านหนังสือสิบหน้า ฟังโปรแกรมเสียง ออกไปเดิน ใช้เวลาไม่กี่นาทีเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ

การกระทำเหล่านี้ไม่มีข้อไหนที่ดูเหมือนจะเปลี่ยนชีวิตได้ในทันที แต่เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งเหล่านี้จะสะสมผลลัพธ์ขึ้นเรื่อย ๆ

หลักการเดียวกันนี้ทำงานในทางกลับกันด้วย ถ้าเราหยุดเรียนรู้ หยุดเติบโต และหยุดลงทุนในตัวเอง การถดถอยมักเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป จนเราแทบไม่ทันสังเกต

นั่นคือเหตุผลที่ผมเชื่อว่านิสัยสำคัญกว่าแรงจูงใจมาก แรงจูงใจมาแล้วก็ไป แต่นิสัยยังคงอยู่ และเมื่อเวลาผ่านไป นิสัยเหล่านั้นจะหล่อหลอมว่าเราจะกลายเป็นคนแบบไหน

หลายคนใช้เวลาหลายปีพยายามเปลี่ยนสถานการณ์ในชีวิต แต่กลับมองข้ามการกระทำเล็ก ๆ ในแต่ละวันที่เป็นตัวสร้างสถานการณ์เหล่านั้นขึ้นมา

การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงมักเริ่มจากสิ่งที่เล็กกว่านั้นมาก เริ่มจากนิสัยเพียงหนึ่งอย่าง แล้วตามด้วยอีกหนึ่งอย่าง และอีกหนึ่งอย่าง

เป้าหมายไม่ใช่การกลายเป็นคนสมบูรณ์แบบในชั่วข้ามคืน เป้าหมายคือการเดินไปข้างหน้า ทีละก้าวเล็ก ๆ

ในบล็อกถัดไป ผมจะพูดถึงสิ่งหนึ่งที่ผมเข้าใจมาหลายปีแล้ว แต่เพิ่งเริ่มเข้าหามันด้วยวิธีที่ต่างออกไป นั่นคือ หนังสือ การเรียนรู้ และความแตกต่างระหว่างการแค่อ่านหนังสือกับการศึกษาหนังสืออย่างแท้จริง

บทความที่เกี่ยวข้อง: นิสัยจะรักษาไว้ได้ง่ายขึ้นเมื่อเราเข้าใจว่าวินัยที่แท้จริงคืออะไร อ่าน: วินัยไม่ใช่สิ่งที่คนส่วนใหญ่เข้าใจ.

อยากรู้ไหมว่าอะไรช่วยรักษาแรงจูงใจของคุณ และทำให้คุณทำตามนิสัยที่พาคุณก้าวไปข้างหน้าได้อย่างต่อเนื่อง? อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ แบบทดสอบรูปแบบการตั้งเป้าหมาย

เข้าใจตัวเองก่อน

การพัฒนาตนเองมักถูกเชื่อมโยงกับหนังสือ นิสัย วินัย เป้าหมาย ภาวะผู้นำ และการลงมือทำ สิ่งเหล่านี้ล้วนสำคัญ

แต่ฉันเชื่อว่ามีสิ่งหนึ่งที่เรามักมองข้ามได้ง่าย

นั่นคือการเข้าใจตัวเอง

เพราะถ้าเราไม่เข้าใจตัวเอง ก็จะยากขึ้นมากที่จะเข้าใจว่าเหตุใดเราจึงทำบางสิ่งในแบบที่เราทำ ทำไมนิสัยบางอย่างถึงได้ผลกับเรา แต่นิสัยบางอย่างกลับไม่ได้ผล ทำไมบางเป้าหมายถึงทำให้เรามีแรงจูงใจ ในขณะที่บางเป้าหมายกลับสร้างแรงต้าน และทำไมการสื่อสารกับคนอื่นบางครั้งจึงยากกว่าที่ควรจะเป็น

นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่ฉันเชื่อว่า การรู้จักตัวเองเป็นรากฐานที่สำคัญมากของการเติบโตส่วนบุคคล

เราอาจอ่านหนังสือดี ๆ ได้ เราอาจฟังคำแนะนำที่ยอดเยี่ยมได้ เราอาจตั้งเป้าหมายได้ เราอาจตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแปลงได้ แต่ถ้าเราไม่เข้าใจตัวเอง เราอาจยังพยายามสร้างชีวิตในแบบที่ไม่เข้ากับตัวตนและวิธีการทำงานภายในของเราจริง ๆ

สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่า บุคลิกภาพควรถูกใช้เป็นข้ออ้าง ไม่ได้หมายความว่าเราควรพูดว่า “ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ” แล้วหลีกเลี่ยงการเติบโต

มันหมายถึงสิ่งตรงกันข้าม

เมื่อเราเข้าใจตัวเองดีขึ้น เราจะเติบโตได้อย่างฉลาดขึ้น

เช่น เมื่อเราพูดถึงนิสัย เป็นเรื่องง่ายที่จะคิดว่าวิธีเดียวกันควรใช้ได้กับทุกคน ตื่นให้เช้าขึ้น ทำตามกิจวัตรแบบเดียวกัน ใช้ระบบเดียวกัน ตั้งเป้าหมายแบบเดียวกัน วัดความก้าวหน้าในแบบเดียวกัน

แต่ผู้คนแตกต่างกัน บางคนมีแรงจูงใจจากโครงสร้างที่ชัดเจน บางคนต้องการความยืดหยุ่นมากกว่า บางคนขับเคลื่อนด้วยผลลัพธ์ บางคนต้องการความหมายและความเชื่อมโยง บางคนชอบแผนที่ละเอียด บางคนกลับรู้สึกอึดอัดเมื่อมีรายละเอียดมากเกินไป บางคนลงมือเร็วและปรับไปตามทาง บางคนต้องใช้เวลาคิดก่อนลงมือ

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องถูกหรือผิด มันเป็นเพียงความแตกต่าง

เพราะเหตุนี้ ฉันจึงเชื่อว่าแบบทดสอบบุคลิกภาพและเครื่องมือเกี่ยวกับบุคลิกภาพมีคุณค่า ไม่ใช่เพราะมันนิยามทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเรา แต่เพราะมันช่วยให้เรามีภาษาสำหรับอธิบายสิ่งที่เราอาจรู้สึกอยู่แล้ว แต่ยังไม่เคยเข้าใจอย่างชัดเจน

เครื่องมือด้านบุคลิกภาพที่ดีไม่ได้จับคนใส่กล่อง แต่มันช่วยให้คนคนหนึ่งเข้าใจกล่องที่เขาอาจใช้ชีวิตอยู่ข้างในมานานโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเราเริ่มเข้าใจสไตล์บุคลิกภาพของตัวเอง เราจะเริ่มตั้งคำถามที่ดีขึ้นได้

ทำไมฉันถึงตอบสนองแบบนี้? ทำไมฉันถึงหลีกเลี่ยงบางสิ่ง? ทำไมบางสถานการณ์ถึงทำให้ฉันมีพลัง แต่บางสถานการณ์กลับทำให้ฉันหมดพลัง? ทำไมฉันถึงสื่อสารกับบางคนได้ดี แต่กับบางคนกลับยากกว่า? ทำไมบางเป้าหมายถึงสร้างแรงบันดาลใจให้ฉัน ในขณะที่บางเป้าหมายรู้สึกหนัก แม้มันจะเป็นเรื่องสำคัญก็ตาม?

คำถามเหล่านี้สามารถสร้างคุณค่าที่แท้จริงได้

เพราะการพัฒนาตนเองไม่ได้เกี่ยวกับการฝืนให้หนักขึ้นเสมอไป บางครั้งมันเกี่ยวกับการเข้าใจให้ดีขึ้น

ถ้าคนคนหนึ่งตั้งเป้าหมายในวิธีที่ไม่เข้ากับบุคลิกภาพของตัวเอง เป้าหมายอาจเป็นเป้าหมายที่ดี แต่วิธีการอาจไม่เหมาะสม แล้วเขาอาจรู้สึกหงุดหงิดและคิดว่าตัวเองขาดวินัย ขาดแรงจูงใจ หรือขาดความมุ่งมั่น

แต่บางทีปัญหาที่แท้จริงอาจไม่ใช่เป้าหมาย

บางทีปัญหาที่แท้จริงอาจเป็นระบบที่อยู่รอบเป้าหมายนั้น

บางคนอาจต้องการโครงสร้างที่ชัดเจนมากขึ้น อีกคนอาจต้องการอิสระมากขึ้น บางคนอาจต้องการความรับผิดชอบและการติดตามผล อีกคนอาจต้องการเหตุผลส่วนตัวที่ชัดเจน บางคนอาจต้องการแผนที่ละเอียด อีกคนอาจต้องการเพียงก้าวแรกที่เรียบง่าย

เป้าหมายเดียวกันอาจต้องใช้เส้นทางที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับคนแต่ละคน

นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่ฉันเชื่อว่า การรู้จักตัวเองสามารถทำให้นิสัยแข็งแรงขึ้นได้ เมื่อเราเข้าใจตัวเองดีขึ้น เราจะออกแบบนิสัยที่มีโอกาสคงอยู่ได้มากขึ้น

เราสามารถหยุดลอกทุกอย่างจากคนอื่น แล้วเริ่มถามตัวเองว่า:

อะไรที่ใช้ได้ผลกับฉัน? สภาพแวดล้อมแบบไหนช่วยฉัน? อะไรมักทำให้ฉันหยุดชะงัก? อะไรทำให้ฉันมีพลัง? อะไรทำให้ฉันเสียสมาธิ? ฉันต้องการการสนับสนุนแบบไหน?

นี่ไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่นี่คือปัญญา

เรื่องการสื่อสารก็เช่นเดียวกัน

ความขัดแย้งจำนวนมากไม่ได้เกิดขึ้นเพราะคนเป็นคนไม่ดี แต่มันเกิดขึ้นเพราะคนมองสิ่งต่าง ๆ แตกต่างกัน ประมวลผลข้อมูลแตกต่างกัน ตัดสินใจแตกต่างกัน และสื่อสารแตกต่างกัน

คนคนหนึ่งอาจพูดตรง ๆ และคิดว่าตัวเองกำลังสื่อสารอย่างชัดเจน แต่อีกคนอาจรับรู้ความตรงแบบเดียวกันนั้นว่าเป็นแรงกดดัน

คนคนหนึ่งอาจต้องการข้อเท็จจริงและรายละเอียดก่อนตัดสินใจ อีกคนอาจต้องการเห็นภาพรวมก่อน

คนคนหนึ่งอาจต้องการลงมืออย่างรวดเร็ว อีกคนอาจต้องการเวลาสำหรับการไตร่ตรอง

คนคนหนึ่งอาจแสดงความใส่ใจด้วยการแก้ปัญหา อีกคนอาจแสดงความใส่ใจด้วยการรับฟัง

เมื่อเราไม่เข้าใจความแตกต่างเหล่านี้ ก็เป็นเรื่องง่ายที่จะเข้าใจผิดกัน เราอาจคิดว่าใครบางคนเป็นคนยาก ไม่สนใจ ช้าเกินไป แรงเกินไป อ่อนไหวเกินไป เย็นชาเกินไป ละเอียดเกินไป หรือไม่รอบคอบพอ

แต่บางครั้งเขาอาจเพียงแค่แตกต่างจากเราเท่านั้น

เมื่อเราเข้าใจสไตล์บุคลิกภาพ เราจะสามารถพบผู้คนในจุดที่เขาเป็นได้ดีขึ้น สิ่งนี้ช่วยได้ในที่ทำงาน ช่วยได้ในเรื่องภาวะผู้นำ ช่วยได้ในธุรกิจ ช่วยได้ในมิตรภาพ ช่วยได้ในชีวิตครอบครัว และยังช่วยได้แม้กระทั่งกับลูก ๆ เพราะเด็กคนหนึ่งอาจไม่ได้สื่อสาร เรียนรู้ หรือตอบสนองในแบบเดียวกับพ่อแม่

ถ้าเราสื่อสารจากสไตล์ของตัวเองเพียงอย่างเดียว เราอาจพลาดการเข้าถึงอีกฝ่าย แต่ถ้าเราเรียนรู้ที่จะเข้าใจสไตล์ของเขา เราอาจพบวิธีที่ดีกว่าในการสื่อสารให้ถึงเขา

นั่นไม่ได้หมายความว่าเราต้องเปลี่ยนว่าเราเป็นใคร แต่มันหมายความว่าเราเริ่มตระหนักมากขึ้นว่า ข้อความของเราถูกรับไปอย่างไร

สำหรับฉัน นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่หนักแน่นที่สุดในการเรียนรู้เรื่องบุคลิกภาพให้มากขึ้น มันช่วยให้เราเข้าใจตัวเอง แต่ก็ช่วยให้เราเข้าใจผู้อื่นด้วย

และเมื่อเราเข้าใจผู้อื่นดีขึ้น เรามักตัดสินเขาน้อยลง และสื่อสารได้ดีขึ้น

แน่นอนว่าแบบทดสอบบุคลิกภาพไม่ใช่ความจริงทั้งหมดของคนคนหนึ่ง ไม่มีแบบทดสอบใดอธิบายทุกอย่างได้ทั้งหมด ผู้คนมีความซับซ้อน เรามีประสบการณ์ ค่านิยม นิสัย พื้นเพ ความกลัว จุดแข็ง และความฝันที่แตกต่างกัน

พวกเราส่วนใหญ่ยังเป็นการผสมผสานของหลายสไตล์ เราไม่ได้เป็นเพียงสิ่งเดียว

เรื่องนี้สำคัญที่ต้องจำไว้

เครื่องมือด้านบุคลิกภาพควรถูกใช้เป็นแนวทาง ไม่ใช่ป้ายกำกับ มันควรเปิดพื้นที่ให้เกิดการไตร่ตรอง ไม่ใช่ปิดบทสนทนา มันควรช่วยให้เราเติบโต ไม่ใช่จำกัดว่าเราจะกลายเป็นใครได้บ้าง

เพราะเหตุนี้ ฉันจึงคิดว่าคุณค่าที่แท้จริงไม่ได้อยู่แค่การทำแบบทดสอบ แต่อยู่ที่ว่าเราทำอะไรกับความเข้าใจนั้นหลังจากนั้น

เราไตร่ตรองมันหรือไม่? เราเห็นรูปแบบบางอย่างหรือไม่? เรานำมันไปใช้เพื่อปรับปรุงนิสัยของเราหรือไม่? เรานำมันไปใช้เพื่อสื่อสารให้ดีขึ้นหรือไม่? เรานำมันไปใช้เพื่อตั้งเป้าหมายในแบบที่เหมาะกับเรามากขึ้นหรือไม่? เรานำมันไปใช้เพื่อเข้าใจผู้อื่นด้วยความอดทนมากขึ้นหรือไม่?

ตรงนั้นคือจุดที่การเติบโตเริ่มต้นขึ้น

ฉันยังคิดว่าการกลับมาทบทวนเรื่องการรู้จักตัวเองเป็นระยะ ๆ ก็มีประโยชน์ เราอาจไม่ได้กลายเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง แต่เราเติบโต เราผ่านประสบการณ์ใหม่ ๆ เราพัฒนาทักษะใหม่ ๆ เรามีวุฒิภาวะมากขึ้นในบางด้าน เราอาจมองเห็นรูปแบบบางอย่างที่ก่อนหน้านี้เราไม่เคยเห็น

เพราะฉะนั้น การรู้จักตัวเองไม่ใช่สิ่งที่เราทำครั้งเดียวแล้วจบ แต่มันเป็นสิ่งที่เรากลับมาหาอยู่เสมอ

ยิ่งเราเรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองมากเท่าไร เราก็ยิ่งพร้อมมากขึ้นที่จะสร้างชีวิตที่เราต้องการ

ถ้าเราต้องการนิสัยที่ดีขึ้น การเข้าใจว่าโครงสร้างแบบไหนสนับสนุนเราก็ช่วยได้ ถ้าเราต้องการเป้าหมายที่ดีขึ้น การเข้าใจว่าอะไรจูงใจเราจริง ๆ ก็ช่วยได้ ถ้าเราต้องการการสื่อสารที่ดีขึ้น การเข้าใจว่าเราสื่อสารตามธรรมชาติอย่างไร และคนอื่นอาจรับสารนั้นอย่างไร ก็ช่วยได้ ถ้าเราต้องการความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น การเข้าใจว่าไม่ใช่ทุกคนจะคิด รู้สึก หรือตอบสนองเหมือนเราก็ช่วยได้ ถ้าเราต้องการภาวะผู้นำที่ดีขึ้น การเข้าใจทั้งตัวเราเองและคนที่เรานำก็ช่วยได้

นี่คือเหตุผลที่ฉันเชื่อว่า การเข้าใจตัวเองไม่ใช่เรื่องเล็ก

มันคือรากฐาน

เพราะเมื่อเราเข้าใจตัวเอง เราสามารถสร้างนิสัยที่ดีขึ้นได้ เราสามารถตัดสินใจได้ดีขึ้น เราสามารถสื่อสารด้วยความตระหนักมากขึ้น เราสามารถตั้งเป้าหมายในแบบที่เหมาะกับเรามากขึ้น เราสามารถหยุดต่อสู้กับบางส่วนของตัวเอง และเริ่มทำงานร่วมกับตัวเองแทน

และเมื่อเราเข้าใจตัวเองดีขึ้น เราก็จะมีความสามารถมากขึ้นในการเข้าใจผู้อื่นด้วย

นั่นอาจเป็นหนึ่งในส่วนที่มีค่าที่สุดของการพัฒนาตนเอง ไม่ใช่แค่การเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อตัวเราเอง แต่เป็นการกลายเป็นคนที่เข้าใจง่ายขึ้น ทำงานร่วมด้วยง่ายขึ้น และเข้าใจผู้คนรอบตัวได้ดีขึ้น

ดังนั้น ก่อนที่เราจะถามเพียงว่าเราควรสร้างนิสัยอะไร ควรตั้งเป้าหมายอะไร หรืออยากสร้างผลลัพธ์อะไร บางทีเราควรถามตัวเองด้วยว่า:

ฉันเข้าใจตัวเองดีพอที่จะสร้างสิ่งนี้อย่างถูกวิธีหรือยัง?

เพราะบางครั้ง ก้าวต่อไปของการเติบโตไม่ได้หมายถึงการทำให้มากขึ้นเท่านั้น

บางครั้งก้าวต่อไปคือการเข้าใจให้มากขึ้น

และความเข้าใจนั้นสามารถเปลี่ยนวิธีที่เราสร้างทุกอย่างต่อจากนี้ได้

บทความที่เกี่ยวข้อง: การเข้าใจตัวเองยังช่วยให้คุณสร้างนิสัยที่เหมาะกับตัวตนของคุณได้ อ่าน: นิสัยของคุณกำลังเปลี่ยนชีวิตคุณอยู่หรือเปล่า?

อยากเข้าใจไหมว่าบุคลิกตามธรรมชาติของคุณส่งผลต่อการสร้างนิสัย การตั้งเป้าหมาย การสื่อสาร และความสัมพันธ์กับผู้อื่นอย่างไร? อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Core Color – แบบทดสอบบุคลิกภาพ.

ความต้องการได้รับการยอมรับ

หลายคนต่างต้องการได้รับการยอมรับ

เราต้องการรู้สึกว่าสิ่งที่เราทำมีความหมาย ความคิดของเราได้รับการเคารพ และผู้อื่นเข้าใจเรา

ในหลาย ๆ ด้าน สิ่งนี้เป็นเรื่องธรรมชาติอย่างยิ่ง

แต่ความต้องการได้รับการยอมรับอาจส่งผลต่อเรามากกว่าที่เราคิด

เมื่อเราได้รับคำวิจารณ์ — หรือแม้แต่สิ่งที่เราตีความว่าเป็นคำวิจารณ์ — สิ่งนั้นอาจส่งผลต่อสภาวะทางอารมณ์ของเรา

บางครั้งก็มากกว่าที่ควร

อีเมล ข้อความ หรือความคิดเห็นเพียงเล็กน้อย ก็อาจกระตุ้นปฏิกิริยาบางอย่างในตัวเราได้

แม้ว่าเราจะเข้าใจด้วยเหตุผลว่าผู้คนสื่อสารแตกต่างกัน และอาจไม่ได้มีเจตนาในทางลบ แต่อารมณ์ก็ยังอาจตอบสนองก่อน

ฉันเองก็รับรู้สิ่งนี้ในตัวเองได้

บางครั้งความคิดเห็นหรือข้อความหนึ่งอาจวนอยู่ในความคิดของฉันนานกว่าที่ฉันต้องการ

แม้ฉันจะรู้ด้วยเหตุผลว่ามันไม่ควรเป็นเช่นนั้น

นี่คือสิ่งที่ฉันกำลังพยายามฝึกฝนและพัฒนาอยู่

ส่วนหนึ่งของการพัฒนาตัวเองคือการเรียนรู้ที่จะรับรู้สิ่งที่กระตุ้นอารมณ์ของเรา

ทำไมบางเรื่องจึงส่งผลต่อเรามากกว่าเรื่องอื่น?

ประสบการณ์หรือความคาดหวังแบบใดที่อยู่เบื้องหลังปฏิกิริยาเหล่านั้น?

แต่ละคนตอบสนองต่อสถานการณ์เดียวกันแตกต่างกัน

หากคนสิบคนเผชิญเหตุการณ์เดียวกัน คุณอาจเห็นปฏิกิริยาที่แตกต่างกันถึงสิบแบบ

ภูมิหลัง บุคลิกภาพ และประสบการณ์ของเราหล่อหลอมวิธีที่เราตีความโลก

นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงแทบไม่มีวิธีตอบสนองแบบใดแบบหนึ่งที่ “ถูกต้อง” สำหรับทุกคน

สิ่งสำคัญคือการค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะเข้าใจตัวเองให้มากขึ้น

เพราะเมื่อเราเริ่มเข้าใจปฏิกิริยาของตัวเอง เราก็เริ่มลดอิทธิพลที่มันมีต่อการตัดสินใจของเราได้เช่นกัน

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการเติบโตที่แท้จริง

คุคุณอยากเข้าใจไหมว่าทำไมความคิดเห็นหรือคำวิจารณ์จึงส่งผลต่อคุณในแบบนั้น และรูปแบบการตอบสนองของคุณมีอิทธิพลต่อการเติบโตของคุณอย่างไร? อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ แบบทดสอบรูปแบบการให้และรับฟีดแบ็ก

เมื่อคุณหมดไฟ

มีช่วงหนึ่งในชีวิตของผมที่ผมแทบรอไม่ไหวที่จะลุกจากเตียงในตอนเช้า

ผมรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังสร้างอยู่ ผมเข้าร่วมการประชุม ฟังสื่อการเรียนรู้หลายชุดทุกวัน อ่านหนังสืออย่างต่อเนื่อง และใช้เวลานับไม่ถ้วนกับการพัฒนาตัวเอง ที่สำคัญกว่านั้น ผมรักการช่วยให้คนอื่นก้าวไปสู่เป้าหมายและความฝันของตัวเอง มันไม่ได้รู้สึกเหมือนเป็นงาน แต่มันรู้สึกว่ามีความหมาย

เมื่อมองย้อนกลับไป ผมตระหนักว่าช่วงเวลานั้นในชีวิต ผมมีพลังและความกระตือรือร้นมากแค่ไหน แล้วบางอย่างก็เปลี่ยนไป

มีเหตุการณ์หลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับคนที่ผมไว้วางใจอย่างลึกซึ้ง และมันส่งผลกระทบต่อผมมากกว่าที่ผมเข้าใจในตอนนั้น ผมขอพูดให้ชัดเจนว่า ผมรับผิดชอบต่อการตัดสินใจของตัวเองอย่างเต็มที่ ทางเลือกเหล่านั้นเป็นของผมเอง และเป็นเช่นนั้นเสมอมา แต่คำแนะนำ อิทธิพล และความผิดหวังที่ตามมา ได้ทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้กับผมเป็นเวลาหลายปี

สิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจที่สุดไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น แต่คือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น

ผมสูญเสียแรงผลักดันในใจไป

ความหลงใหลที่เคยขับเคลื่อนผมมาหลายปีดูเหมือนจะหายไป สิ่งที่เคยสร้างแรงบันดาลใจให้ผม กลับเริ่มสร้างแรงต้านขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด ผมไม่อยากฟังสื่อการเรียนรู้ ไม่อยากเข้าร่วมการประชุม หนังสือที่เคยทำให้ผมตื่นเต้นกลับถูกวางปิดอยู่บนชั้นหนังสือ

ไม่ใช่ว่าอยู่ดี ๆ ผมเลิกชอบการพัฒนาตัวเอง ไม่ใช่ว่าผมเกลียดสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ และไม่ใช่ว่าผมเลิกเชื่อในการเติบโต ปัญหาคือจิตใจของผมเชื่อมโยงประสบการณ์เหล่านั้นเข้ากับความเจ็บปวด

ผมพยายามเอาแรงผลักดันนั้นกลับคืนมาอยู่หลายปี ผมอ่านหนังสือเกี่ยวกับแรงจูงใจ ศึกษาเรื่องการตั้งเป้าหมาย เรียนรู้เรื่องนิสัย วิธีคิด หลักการแห่งความสำเร็จ และการทำงานของสมอง บางครั้งผมพบแนวทางใหม่ที่ดูน่าสนใจ มันใช้ได้อยู่สองสามเดือน และผมก็รู้สึกว่าแรงขับเคลื่อนกำลังเริ่มกลับมาอีกครั้ง

จากนั้นมันก็ค่อย ๆ จางหายไป และผมก็กลับมายืนอยู่ที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

ถ้าคุณเคยผ่านประสบการณ์คล้าย ๆ กัน คุณคงรู้ว่ามันน่าหงุดหงิดแค่ไหน โดยเฉพาะเมื่อคุณยังจำได้ว่าคุณเคยเป็นคนแบบไหน คุณรู้ว่าตัวเองมีความสามารถอะไร คุณรู้ว่าการมีแรงขับเคลื่อนเป็นอย่างไร คุณรู้ว่าการตื่นขึ้นมาพร้อมความตื่นเต้นต่ออนาคตรู้สึกอย่างไร แต่ไม่รู้ทำไม คุณกลับพาตัวเองกลับไปสู่จุดนั้นไม่ได้

เป็นเวลานาน ผมคิดว่าคำตอบคือการหาเป้าหมายที่ใหญ่กว่า หรือหาจุดมุ่งหมายที่แข็งแรงกว่า หรือหาแรงจูงใจให้มากขึ้น ผมจึงค้นหาต่อไป อ่านหนังสือมากขึ้น ฟังคำแนะนำมากขึ้น และลองระบบกับแนวทางต่าง ๆ มากมาย

แต่ในที่สุด ผมก็เริ่มตั้งคำถามกับบางอย่าง

ถ้าผมกำลังถามคำถามผิดอยู่ล่ะ?

แทนที่จะถามว่า “จุดมุ่งหมายของผมคืออะไร?” บางทีผมอาจควรถามว่า “ผมอยากเป็นคนแบบไหน?” การเปลี่ยนคำถามนี้เปลี่ยนทุกอย่าง

ไม่นานมานี้ ระหว่างที่ผมทบทวนเส้นทางที่ผ่านมา ผมตัดสินใจกลับไปดูหนังสือบางเล่มที่ผมสะสมไว้ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา ชั้นหนังสือของผมเต็มไปด้วยหนังสือเกี่ยวกับภาวะผู้นำ การเติบโตส่วนบุคคล ความสำเร็จ แรงจูงใจ การสื่อสาร และจิตวิทยา

หนึ่งในหนังสือที่สะดุดตาผมอีกครั้งคือ อะตอมมิก แฮบิต โดย เจมส์ เคลียร์ ผมเคยอ่านหนังสือเล่มนี้มาก่อนแล้ว แต่ครั้งนี้ผมมองมันต่างออกไป

สิ่งที่กระทบใจผมไม่ใช่เรื่องนิสัย แต่คือเรื่องตัวตน แนวคิดที่ว่าการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนไม่ได้เริ่มจากเป้าหมาย แต่มันเริ่มจากคนที่คุณอยากเป็น

แนวคิดนี้เชื่อมโยงกับผมมากกว่าการฝึกตั้งเป้าหมายอีกครั้งอย่างเทียบกันไม่ได้

ถ้าใครบางคนต้องการอิสรภาพทางการเงิน บางทีคำถามแรกอาจไม่ใช่ “ฉันจะเป็นอิสระทางการเงินได้อย่างไร?”

บางทีคำถามที่ดีกว่าอาจเป็น “คนแบบไหนที่สร้างอิสรภาพทางการเงินได้?”

คนคนนั้นคิดอย่างไร? เขาใช้เวลาอย่างไร? เขาฝึกนิสัยอะไรอย่างสม่ำเสมอ? เขาตอบสนองอย่างไรเมื่อสิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามแผน?

คำถามเดียวกันนี้สามารถใช้ได้กับเป้าหมายแทบทุกอย่างในชีวิต ก่อนที่เราจะมุ่งไปที่ผลลัพธ์ บางทีเราควรมุ่งไปที่การเป็นคนที่สามารถสร้างผลลัพธ์นั้นได้ก่อน

แนวทางนี้จะใช้ได้กับทุกคนไหม? คงไม่ใช่ และนั่นคือประเด็นสำคัญ

เราทุกคนแตกต่างกัน เรามีภูมิหลังต่างกัน บุคลิกต่างกัน ประสบการณ์ต่างกัน และความท้าทายต่างกัน เครื่องมือที่ช่วยให้คนคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้า อาจไม่ได้ช่วยอีกคนเลยก็ได้ และนั่นไม่ใช่เรื่องผิด

เป้าหมายไม่ใช่การหาวิธีแก้ปัญหาที่ใช้ได้กับทุกคน เป้าหมายคือการหาสิ่งที่ใช้ได้กับคุณ

สำหรับผม การตระหนักเรื่องนี้เป็นประโยชน์มาก เพราะมันเปลี่ยนจุดสนใจของผมจากการค้นหาแรงจูงใจอยู่ตลอดเวลา ไปสู่การสร้างรากฐานที่มั่นคงกว่าเดิม แทนที่จะไล่ตามความรู้สึกบางอย่าง ผมพยายามโฟกัสกับการเป็นคนแบบที่ผมอยากเป็น

ความจริงคือเราทุกคนต่างมีช่วงเวลาที่ต้องต่อสู้ เราสูญเสียความมั่นใจ สูญเสียแรงขับเคลื่อน ตั้งคำถามกับตัวเอง และสงสัยว่าเราจะกลับไปพบความหลงใหลของตัวเองอีกครั้งได้หรือไม่

แต่บางทีคำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่การมองไปข้างหน้าให้ไกลขึ้นเสมอไป บางครั้งคำตอบอยู่ที่การมองให้ลึกขึ้น ตั้งคำถามใหม่ ท้าทายสมมติฐานเก่า ๆ และจำไว้ว่าการเติบโตไม่ได้หมายถึงการต้องค้นหาเส้นทางที่สมบูรณ์แบบเสมอไป

บางครั้งมันเป็นเพียงการก้าวต่อไปอีกหนึ่งก้าว และยังคงเดินหน้าต่อไป

ถ้าคุณกำลังพยายามค้นหาแรงผลักดัน จุดมุ่งหมาย หรือแรงจูงใจของตัวเองอีกครั้ง ผมหวังว่าบทสะท้อนนี้จะให้บางอย่างแก่คุณได้คิดต่อ ไม่ใช่เพราะมันมีคำตอบทั้งหมด แต่เพราะมันอาจช่วยให้คุณตั้งคำถามที่แตกต่างออกไป

และบางครั้ง คำถามที่แตกต่างออกไป ก็คือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงพอดี

บทความที่เกี่ยวข้อง: การหมดไฟอาจนำมาซึ่งความสงสัยและความไม่มั่นใจ แต่การกระทำเล็ก ๆ ในแต่ละวันก็สามารถช่วยให้เรากลับมามีแรงขับเคลื่อนได้ อ่าน: ความกลัวและความสงสัยเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต และ นิสัยของคุณกำลังเปลี่ยนชีวิตคุณหรือไม่?

อยากรู้ไหมว่าอะไรคือแรงผลักดันที่แท้จริงของคุณ และจะกลับมามีทิศทางได้อย่างไรเมื่อแรงจูงใจจางหายไป? อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ แบบทดสอบรูปแบบการตั้งเป้าหมาย

การลงทุนที่ดีที่สุดของคุณ

เรามักพูดถึงการลงทุนกันอยู่บ่อย ๆ การลงทุนในหุ้น การลงทุนในกองทุน การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ การลงทุนในธุรกิจ หรือการลงทุนในบางสิ่งที่อาจเติบโตขึ้นตามเวลา และหวังว่าจะช่วยสร้างอนาคตที่ดีขึ้น

ทั้งหมดนั้นอาจมีคุณค่า แต่ฉันเชื่อว่ามีการลงทุนอย่างหนึ่งที่มาก่อนการลงทุนอื่น ๆ อีกมากมาย

นั่นคือการลงทุนในตัวเราเอง

เพราะไม่ว่าเราต้องการจะสร้างอะไร ปรับปรุงอะไร เปลี่ยนแปลงอะไร หรือทำให้อะไรเกิดขึ้น เราก็นำตัวเราเองเข้าไปอยู่ในกระบวนการนั้นเสมอ วิธีคิดของเรา นิสัยของเรา ความรู้ของเรา ทัศนคติของเรา วินัยของเรา การสื่อสารของเรา ความสามารถในการรับมือกับอุปสรรค และความสามารถในการเรียนรู้ของเรา

ถ้าสิ่งเหล่านี้ไม่เติบโต สิ่งอื่น ๆ ก็จะเติบโตได้ยากขึ้นมาก

คนคนหนึ่งอาจลงทุนเงินโดยที่ยังไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ คนคนหนึ่งอาจเริ่มธุรกิจโดยที่ยังไม่ได้พัฒนาทักษะที่จำเป็นในการดำเนินธุรกิจนั้น คนคนหนึ่งอาจเริ่มเส้นทางด้านสุขภาพโดยที่ยังไม่ได้เรียนรู้วิธีสร้างนิสัยที่ยั่งยืน คนคนหนึ่งอาจตั้งเป้าหมายโดยที่ยังไม่เข้าใจว่าเขาต้องกลายเป็นคนแบบไหนเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายนั้น

นั่นคือเหตุผลที่การพัฒนาตนเองมีความสำคัญ

สำหรับฉัน การลงทุนในตัวเองเป็นหนึ่งในสิ่งที่มีค่าที่สุดที่ฉันเคยทำ ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นเพราะฉันทำสำเร็จทุกอย่างแล้ว หรือเพราะฉันเข้าใจทุกอย่างหมดแล้ว ฉันยังไม่ได้อยู่ในจุดที่อยากอยู่ในทุกด้านของชีวิต

แต่ฉันมองเห็นได้ชัดเจนว่า หนังสือที่ฉันอ่าน สัมมนาที่ฉันเข้าร่วม การศึกษาที่ฉันได้รับ และการพัฒนาตนเองที่ฉันทำมาตลอด ได้หล่อหลอมวิธีคิด วิธีลงมือทำ และวิธีมองอนาคตของฉัน

สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เปลี่ยนฉันให้กลายเป็นคนอื่น บางทีนั่นอาจไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องในการมองการเติบโต

ฉันไม่คิดว่าการพัฒนาตนเองทำให้เรากลายเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง ฉันคิดว่ามันช่วยดึงสิ่งที่มีอยู่แล้วภายในตัวเราออกมาให้ชัดเจนขึ้น

มันคล้ายกับก้อนหินก้อนหนึ่ง ในตอนแรกมันอาจดูหยาบ ไม่ชัดเจน และยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง แต่เมื่อการทำงานดำเนินต่อไป บางสิ่งก็เริ่มปรากฏขึ้น รูปร่างเริ่มชัดเจนขึ้น ส่วนที่ไม่จำเป็นถูกขัดออกไป ประติมากรรมนั้นไม่ได้ถูกสร้างขึ้นจากความว่างเปล่า แต่มันถูกเปิดเผยออกมาผ่านกระบวนการ

ฉันคิดว่าการเติบโตของคนเราก็ทำงานคล้ายกัน

ยิ่งเราเรียนรู้มากเท่าไร เราก็ยิ่งค้นพบตัวเองมากขึ้นเท่านั้น ยิ่งเราพัฒนาตัวเองมากเท่าไร เราก็ยิ่งเห็นทั้งจุดแข็งของเรา และด้านที่เรายังต้องเติบโตมากขึ้นเท่านั้น และยิ่งเราเข้าใจมากขึ้นเท่าไร เราก็ยิ่งตระหนักว่า ยังมีอีกมากมายที่เรายังไม่รู้

นั่นไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ

การลงทุนในตัวเองไม่ได้ให้ผลลัพธ์ทันทีเสมอไปในแบบที่วัดออกมาเป็นเงินได้ บางครั้งผลลัพธ์ปรากฏในวิธีคิดของเรา บางครั้งปรากฏในทัศนคติของเรา บางครั้งปรากฏในวิธีที่เรารับมือกับความกดดัน วิธีที่เราสื่อสาร วิธีที่เราตัดสินใจ หรือวิธีที่เราตอบสนองเมื่อชีวิตไม่ได้เป็นไปตามที่วางแผนไว้

ผลตอบแทนแบบนั้นอาจคำนวณเป็นตัวเลขได้ยาก แต่ก็ยังมีคุณค่าอย่างมาก

ถ้าเราลงทุนในสุขภาพของเรา เราอาจได้พลังงานมากขึ้น ความมั่นใจมากขึ้น ความแข็งแรงมากขึ้น และคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ถ้าเราลงทุนในวิธีคิดของเรา เราอาจเริ่มมองเห็นโอกาสในจุดที่ก่อนหน้านี้เราเคยมองเห็นแต่ปัญหา ถ้าเราลงทุนในเรื่องการสื่อสาร เราอาจพัฒนาความสัมพันธ์ ความเป็นผู้นำ และความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ดีขึ้น

ถ้าเราลงทุนในการศึกษาด้านการเงิน เราอาจตัดสินใจเรื่องเงินได้ดีขึ้น ถ้าเราลงทุนในการพัฒนาตนเอง เราอาจเริ่มเข้าใจตัวเองในระดับที่ลึกขึ้น และสร้างทิศทางที่ดีขึ้นให้กับอนาคตของเรา

นั่นคือเหตุผลที่ฉันเชื่อว่าการลงทุนประเภทนี้สำคัญมาก

มันไม่ใช่แค่เรื่องของการอ่านหนังสือหนึ่งเล่ม หรือการไปเข้าร่วมสัมมนา สิ่งเหล่านั้นทรงพลังได้ แต่เฉพาะเมื่อเรานำมาใช้เท่านั้น หนังสือที่วางอยู่บนชั้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก คอร์สที่เราไม่เคยนำไปใช้ไม่ได้สร้างการเติบโตมากนัก สัมมนาอาจสร้างแรงบันดาลใจให้เราได้ แต่แรงบันดาลใจเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ

คุณค่าที่แท้จริงเกิดขึ้นเมื่อเรานำสิ่งที่เรียนรู้มาใช้ในชีวิตจริง

นั่นคือช่วงเวลาที่ข้อมูลกลายเป็นการเปลี่ยนแปลง

ก่อนที่เราจะเลือกว่าจะลงทุนเวลา เงิน หรือพลังงานไปที่ไหน ฉันคิดว่าการถามตัวเองอย่างซื่อสัตย์บางคำถามเป็นสิ่งที่ช่วยได้

ฉันอยากพัฒนาอะไร? ฉันต้องกลายเป็นคนแบบไหน? ฉันยังขาดความรู้อะไร? นิสัยอะไรที่กำลังฉุดรั้งฉันไว้? ด้านใดของชีวิตฉันจะเปลี่ยนไปมากที่สุด ถ้าฉันเตรียมตัวได้ดีขึ้น?

คำถามเหล่านี้สำคัญ เพราะการลงทุนในตัวเองไม่ได้มีเพียงรูปแบบเดียว มันอาจดูแตกต่างกันไปตามสิ่งที่แต่ละคนต้องการ

สำหรับบางคน การลงทุนในตัวเองอาจหมายถึงการเข้าร่วมโปรแกรมดูแลสุขภาพ เรียนรู้วิธีกินให้ดีขึ้น เคลื่อนไหวร่างกายมากขึ้น และสร้างกิจวัตรที่สนับสนุนวิถีชีวิตที่ดีขึ้น

สำหรับอีกคนหนึ่ง อาจหมายถึงการเรียนคอร์สเกี่ยวกับการลงทุน ธุรกิจ ความเป็นผู้นำ การสื่อสาร หรือการเงินส่วนบุคคล

สำหรับบางคน อาจหมายถึงการอ่านหนังสือที่ท้าทายวิธีคิดของตนเอง การหาเมนเทอร์ การเข้าร่วมสัมมนา หรือการเรียนรู้ทักษะใหม่ที่เปิดโอกาสใหม่ ๆ

มันอาจหมายถึงการสร้างบางสิ่งควบคู่ไปกับสิ่งที่ทำอยู่ในปัจจุบันด้วย หากใครบางคนต้องการมีทางเลือกมากขึ้นในอนาคต เขาอาจจำเป็นต้องลงทุนในความรู้ นิสัย และทักษะที่จำเป็นต่อการสร้างทางเลือกเหล่านั้น

ในหลายกรณี อนาคตที่เราต้องการต้องการตัวเราในเวอร์ชันที่เรายังไม่ได้พัฒนาขึ้นมาอย่างเต็มที่ นั่นอาจทำให้รู้สึกไม่สบายใจ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเรื่องที่ให้กำลังใจได้

เพราะมันหมายความว่าการเติบโตเป็นไปได้

เราไม่ได้ติดอยู่กับสิ่งที่เรารู้ในวันนี้เท่านั้น เราเรียนรู้ได้ เราพัฒนาได้ เรามีวินัยมากขึ้นได้ เราสื่อสารได้ดีขึ้นได้ เราตระหนักรู้มากขึ้นได้ เราแข็งแกร่งขึ้นในด้านที่สำคัญต่อเราได้

แต่โดยปกติแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ มันเกิดขึ้นเพราะเราเลือกที่จะลงทุนกับมัน

ฉันคิดว่าความผิดพลาดอย่างหนึ่งที่หลายคนทำคือ พวกเขามองหาผลลัพธ์ที่ดีขึ้น ก่อนที่จะมองว่าตัวเองกำลังกลายเป็นคนแบบไหน พวกเขาต้องการการเงินที่ดีขึ้น สุขภาพที่ดีขึ้น ความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น ความมั่นใจที่มากขึ้น โอกาสที่ดีขึ้น หรือความเป็นผู้นำที่ดีขึ้น

แต่ผลลัพธ์เหล่านั้นหลายอย่างเชื่อมโยงกับการเติบโตส่วนบุคคล

ถ้าฉันต้องการสุขภาพที่ดีขึ้น ฉันอาจต้องมีนิสัยที่ดีขึ้น ถ้าฉันต้องการการเงินที่ดีขึ้น ฉันอาจต้องมีความเข้าใจเรื่องเงินที่ดีขึ้น ถ้าฉันต้องการความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น ฉันอาจต้องสื่อสารได้ดีขึ้น ถ้าฉันต้องการความเป็นผู้นำที่ดีขึ้น ฉันอาจต้องมีการรู้จักตนเองมากขึ้น ถ้าฉันต้องการโอกาสที่ดีขึ้น ฉันอาจต้องเตรียมตัวให้ดียิ่งขึ้น

นี่คือเหตุผลที่การลงทุนในตัวเองไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว จริง ๆ แล้วมันอาจทำให้เราสร้างคุณค่าให้กับผู้อื่นได้มากขึ้นด้วย

เมื่อเราเติบโต เรามักนำคุณค่าที่มากขึ้นไปสู่ครอบครัว งาน ธุรกิจ ทีม และผู้คนรอบตัวเรา เราพร้อมมากขึ้นที่จะมีส่วนร่วม สนับสนุน เป็นผู้นำ สื่อสาร และตัดสินใจ

นั่นคือผลตอบแทนที่ส่งผลมากกว่าแค่ตัวเราเอง

สำหรับฉัน หนังสือมีบทบาทสำคัญมากในเรื่องนี้ ไม่ใช่หนังสือทุกเล่มที่จะเปลี่ยนชีวิตคนได้ ไม่ใช่ทุกคอร์สที่จะมีประโยชน์ และไม่ใช่ทุกสัมมนาจะสร้างจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ แต่เมื่อแนวคิดที่ถูกต้องมาเจอกับช่วงเวลาที่เหมาะสม มันสามารถเปลี่ยนวิธีที่เรามองตัวเองและอนาคตของเราได้

บางครั้งเพียงแนวคิดเดียวก็เปลี่ยนวิธีคิดของเราได้ บางครั้งเพียงนิสัยเดียวก็เปลี่ยนทิศทางของทั้งปีได้ บางครั้งเพียงการตัดสินใจที่จะเติบโตครั้งเดียว ก็สามารถเปิดประตูที่เราไม่เคยมองเห็นมาก่อนได้

นั่นคือเหตุผลที่ฉันกลับมาหาความคิดนี้อยู่เสมอ:

ก่อนที่เราจะลงทุนเฉพาะในสิ่งที่อยู่นอกตัวเรา บางทีเราควรถามตัวเองด้วยว่า เรากำลังลงทุนมากแค่ไหนในสิ่งที่อยู่ภายในตัวเรา

วิธีคิดของเรา ความรู้ของเรา วินัยของเรา สุขภาพของเรา การสื่อสารของเรา การรู้จักตนเองของเรา และความสามารถในการเติบโตของเรา

เพราะทุกสิ่งที่เราสร้าง ล้วนได้รับผลกระทบจากคนที่เรากำลังกลายเป็น

และถ้าเราต้องการอนาคตที่ดีขึ้น หนึ่งในจุดเริ่มต้นที่เป็นรูปธรรมที่สุด อาจเป็นการเริ่มต้นจากตัวเราเอง

บทความที่เกี่ยวข้อง: การลงทุนที่ดีในตัวเองมักเริ่มจากสิ่งที่เราอ่าน และวิธีที่เรานำไปใช้ อ่าน: คุณกำลังอ่านหนังสืออยู่จริง ๆ หรือแค่มีหนังสือไว้ครอบครอง?

คุณอยากรู้จักตัวเองให้ดียิ่งขึ้น และค้นพบโอกาสในการพัฒนาตัวเองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดหรือไม่? อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Core Color – แบบทดสอบบุคลิกภาพ